Gedichten
Uit de dichtbundel: Hard gelag
Fragment uit het gedicht: "Mijn benen"
Ik liep nog los met zeven jaar
bij gym kon ik klimmen in het rek
voet voor voet liep ik tussen rekken door
anders raakte ik uit het spoor.
Op de Hanzeborg ging ik per fiets
naar de boekwinkel en het café
maar mijn handicap werd een spelbreker
er op en er af, dat viel niet meer mee.
Met de rollator verplaats ik mij in huis
en nog steeds heb ik mijn driewielfiets
die brengt me veilig naar het werk
met die fiets gebeurt me niets.
Uit de dichtbundel: en ik zit vol met vragen
Een strofe uit het gedicht 'Ma'
Ma Ik wil mijn moeder eren met mijn pen.
Nee, zij hield mij beslist niet klein,
ik mocht van haar geen kasplant zijn.
Door haar ben ik geworden wat ik ben.
Uit de dichtbundel: Ik ben niet mijn handicap
Trots
Iedereen heeft
zijn trots in zijn leven.
Maar soms duurt dat
maar even.
Als je vroeger iets niet kon,
maar nu wel,
dan mag je je zelf
een compliment geven.
Wat een ander
ervan denkt
moet je weinig
kunnen schelen.
Van trots
moet je ook leren houden.
Dan kun je zeggen tegen jezelf:
‘Ik ben trots’.
Genieten van het leven,
als je dat kunt
is dat ook een soort van
trots.